વિદાય –

(ઍડીટેડ પોસ્ટ )

તા. ૧૨ ઓગષ્ટની પોસ્ટ પછી એમાં જ આગળ વધવાનું હતું પણ લાગણીના પ્રવાહોમાં તણાય ગયો, અને બીજા વિષયમાં ગુંચવાયો.

આપણે સ્વને ઓળખવાની શરતો જાણી લીધી, પણ સ્વમાં છે શું ? આપણે શું દુર કરવાનું છે ? ક્યાં બાવા-જાળા જામ્યા છે તે જોવું પડશે. આ માહિતી હશે તો તેને દુર કરવાના ઉપાય મળશે.

અક્ષરનાદ.કોમ પરની તાજી જ પોસ્ટ મેઈલમાં મળી તેમાં ઘણું સ્પષ્ટ થઈ જાય છે –

મારી કોટડીમાં સામાન ઘણો..

એક ખૂણે મારો પ્રેમ ભર્યો છે, એક ખૂણે અભિલાષા

એક ખૂણે ધિક્કાર ભર્યો છે, એકમાં ઘોર નિરાશા,

બાલપણાની શેરી લઈ પેલી, ભરી છે આખી ને આખી,

યૌવનના કંઇ  બાગ બગીચા, પ્રીતડીઓ વણચાખી

ભર્યો છે હાસ્યને રુદન સાથે ઝોળો સુખદુઃખ તણો

મારી કોટડીમાં સામાન ઘણો …

પાર વિનાની ભૂલ પડી છે, કોઈના કંઈ ઉપકારો,

ઓસરતા ભૂતકાળની મૂર્તિ, ભાવીના કૈંક ચિતારો

સર્જનનો ઇતિહાસ ભર્યા છે, ભૂગોળ ખગોળ ભેળો

લેશ જગ્યા નહીં મુજ માટે, ઉભરાયો વ્યર્થનો મેળો

બંધ આ મારાં દ્વારની પાછળ વધ્યો કોટી કોટી ગણો,

મારી કોટડીમાં સામાન ઘણો ..

– નીનુ મઝુમદાર (અક્ષરનાદ.કોમ પર ની ૨૧ ઓગસ્ટની પોસ્ટ પરથી સાભાર)

કવિશ્રીએ સ્વનું વર્ણન એટલું ચોક્ક્સ કર્યું છે કે મારે તેના પરની ટીપ્પણી કરવી એ સુરજને દિવો દેખાડવાની વાત છે. આ બધા સદગુણો, દુર્ગુણો, આશા, અપેક્ષાઓ,માન્યતાઓ, પૂર્વગ્રહો બધા જ ફ્લેશબેકમાં જઈને જોવાથી જ મળશે. તો જ તમને લાગશે કે ‘લેશ જગ્યા નહીં મુજ માટે, ઉભરાયો વ્યર્થનો મેળો’

આ વ્યર્થને વિદાય કરવાનો પ્રયત્ન કરવો પડશે. (જુના મકાનનું ડીમોલીશન થાય તો નવું બંધાયને !). આ વિદાય માટે ભૂતકાળમાં ભણેલી કવિતા – જુનુ ઘર ખાલી કરતાં – ની પંક્તિઓ યાદ આવે છે.

 

લીધું દ્વારે નિત લટકતું નામનું પાટિયું,

જે મૂકી ઊંધુ, સુપરત કરી, લારી કીધી વિદાય.

 – બાલમુકુન્દ દવે

(આખી કવિતા વાંચવી હોય તો ‘ભજનામૃતવાણી’ ની ૨૦/૧૦/૨૦૧૦ ની પોસ્ટ જોઈ જશો)

 

મને પણ ‘ડો. જે. એસ. જોષી’ નું પાટીયું ઉંધુ મૂકી લારી વિદાય કરવાની ઇચ્છા છે.

તમને ?

 

(આટલે સુધીની પોસ્ટ લખાઈને અપલોડ થઈને દસ મીનીટમાં ફોનની રીંગ વાગી.)

 

‘ક્યારે જવાના છો ?

મેં પુછ્યું ‘ક્યાં’

‘આ તમે ‘વિદાય’માં પાટીયા ઉંધા મુકવાની કંઈ વાત લખી છે ને ? મને થયું કે તમારે સ્વર્ગની ટીકીટ આવી ગઈ લાગે છે ? તમારે જાવું હોય તો જાવ  ને ! પણ બીજાને શું પુછો છો ?’

મને લાગ્યું કે પોસ્ટમાં કંઈ ગરબડ થઈ લાગે છે. ફરીથી વાંચતા લાગ્યું કે મેં કંઈક અધુરુ લખ્યું છે.  મારા ‘સ્વ’ ને વિદાય કરી, નવા સુધારા-વધારા સાથેના  ‘સ્વ’ ને શોધવાની અને અપનાવવાની વાત મારે સ્પષ્ટ લખવી જોઈએ. આમ તુરત સુધારા સાથેની પોસ્ટ અપલોડ કરી. ગોટાળા માટે મિત્રની ક્ષમા માગી લીધી છે, માફ કરવા તમને પણ વિનંતિ.

2 comments on “વિદાય –

  1. સારી મઝાક થઈ. તમે તે પછી પોસ્ટનો વિસ્તાર પણ કરી જ દીધો છે. હાલ ઘડી તો પાટિયું ઊંધું મૂકવાનો મારો પણ વિચાર નથી! આ લેખના સંદર્ભમાં દાગનો એક શેર ટાંકું છું –

    હોશ – ઓ – હવાસ – ઓ – તાબ -ઓ – તવા, દાગ જા ચૂકે
    હમ ભી જાનેવાલે હૈં સામાન તો ગયા,

    ધીમે ધીમે સામાન જાય છે. સાનભાન, વિવેકબુદ્ધિ વગેરે… પણ

    અંગં ગલિતં પલિતં મુંડમ્‌ …દશન વિહીનં જાતં તુંડમ્
    વૃદ્ધો યાતિ ગૃહિત્વા દંડમ્ ,,, તદપિ ન મુંચ્ત્યાશાપિંડમ્

    જીતુભાઈ, આ તો થઈ શાણપણની વાત, પરંતુ હકીકત એ છે કે ‘સ્વ’ શરીરની સાથે જ જાય. ‘સ્વ’નો વિસ્તાર કરીને એને ‘સર્વ’માં ભેળવી દઈએ એ શક્ય છે, પણ ‘સ્વ’નો નાશ શક્ય નથી. ‘સ્વ’નું ‘સ્વ’પણું ‘સર્વ’થી અભિન્ન ન રહે એ જ એનો નાશ.
    માત્ર ‘સ્વ’નો નાશ કરવાના ઉપદેશોને કારણે આપણે ત્યાં સમાજનું મહત્વ જ રહ્યું નથી. દરેક જણ વ્યક્તિગત મોક્ષ કે મુક્તિ માટે સમાજથી કપાઈને મચ્યો રહે છે અને સમાજની વાસ્તવિકતાને નકારે છે. ‘સ્વ’નો નાશ કર્યો હોય એવી એક પણ વ્યક્તિ નહીં મળે. મળશે તો એ સમાજમાં ઓતપ્રોત હશે, અથવા હિમાલયમાં હશે. હિમાલયવાળાનું કામ શું? એ હોય તો પણ શું અને ન હોય તો પણ શું?

    Like

    • jitu48 says:

      આભાર ! દિપકભાઈ,
      મૂળ મુદો જ આપણો ‘સ્વ’ સમાજમાં ભળવા માટે નખરા કરે છે તેનો છે, એને મુખ્ય પ્રવાહમાં ભેળવવા જ કાપકુપ કરી સુધારવો પડે તેમ છે. ‘દ્રષ્ટિકોણ’ માં જોયા મુજબ પોતાને કંઈક અલગ માનીને જ સૌ ભાગે છે.

      Like

આપનું અમુલ્ય મંતવ્ય આપશો ?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s