ભટકી ગ્યો તો !

 

મથાળું વાચીને તમને લાગ્યું હશે કે કોઈક ફ્રોડની વાત હશે !

જો કે મારે તો ‘હું મારી રાહમાંથી ભટકી ગ્યો તો’ ની વાત કરવી છે.

પણ તમને મથાળાથી ઉત્તેજના થઈ તેના પર મારાથી ‘પાણીઢોળ’ થાય નહીં, એટલે પહેલાં, લોકોની લાગણીઓનો અન્ય કેવો લાભ લે છે તેની વાત કરી નાખીએ.

ઘણા વર્ષ પહેલાં, ગાંધીનગર રહેતો હતો ત્યારની વાત છે. મારા મોટાભાઈ કોઈ કામસર મુંબઈ ગયા હશે અને વળતાં અમને મળવા અમદાવાદ ઉતરી પડ્યા. આખી રાતનો ઉજાગરો અને થાક અને એમાં વહેલી સવારમાં ગાંધીનગરની બસની રાહ જોવાની, મગજ ભમતું હતું. રાહ જોતા પસેન્જરો પણ ગણ્યાગાઠ્યાં. મોટાભાઈ ખાલી બાંકડો શોધી બેઠા. થોડીવારે એક યુવાન આવીને બેઠો.

‘ગાંધીનગર જવું છે ?’ યુવાને પૂછ્યું.

‘હા ! મારો ભાઈ ત્યાં રહે છે.’

‘એમ ! ક્યા સેક્ટરમાં ?’

‘સેક્ટર સાતમાં’

‘લો ! હું પણ સાતમાં જ રહું છું, શું નામ છે ભાઈનું ? ક્યા પ્લોટમાં રહે છે ?’

‘જગદીશ, ૮૪૧ માં’

‘અરે ! હૂં બાજુની શેરીમાં જ રહું છું, મારા મિત્ર છે. મળવા જતા હશો નહીં ? પણ કાલે બહુ ખોટું થ્યું ! અચાનક ઉપાધી આવી પડી.’

‘કેમ ?શું થયું ?’

‘લો ! તમને ખબર નથી ? એમના દીકરાને કાલે રાત્રે એક્સીડન્ટ થયો અત્યારે હોસ્પીટલમાં જ છે. હું લોહીની બોટલ લેવા જ આવ્યો છું, તમે પહોંચોં. આ રીક્ષાઓ ચાલુ થાય એટલે બોટલ લઈને હું પણ આવું.’

‘પણ મારા ભાઈને તો દીકરો નથી ? અમારો ભાણીયો ત્યાં રહે છે.’

‘ લે ! દીકરાની જેમ જ રાખે છે એટલે મને તો એમ કે તેમનો દીકરો હશે, પણ બહુ ચિંતામાં આવી ગયા. ચાલો જગદીશભાઈ જોડે વાત કરાવી દઊં.’

મોટાભાઈ ટેન્સનમાં આવી ગયા, તેમને લઈ, બાજુમાં ઉભા રાખી, યુવાને બાજુની પીસીઓની કેબીનમાંથી ફોન જોડ્યો.

‘જગદીશભાઈ, હવે કેમ છે, ભાનમાં આવી ગયો ? …… અરે યાર ચિંતા કરોમાં, અમે બધા છીએને ! આ તમારા મોટાભાઈ પણ અહીં છે, હમણા ગાંધીનગર પહોંચે છે અને હું પણ લોહીની બોટલ  લઈને તરત નીકળું …… અરે ! તમે પૈસાની ચિંતા ન કરો અહીંથી વ્યવસ્થા કરી લઈશ… શું કહ્યું ? .. તમે બસ સ્ટેન્ડે લેવા આવશો ?… હા … હા, કઈ દઊં છું, ચિંતા કરોમાં ! પૈસાની વ્યવસ્થા હું કરી લઈશ. …..નર્સ આવી છે …સારું, સારું હું ફોન મુકું છું.’

યુવાને ફોન મુકી, મોટાભાઈ તરફ ફરી કહ્યું. ‘ભઈલો હજી ભાનમાં નથી આવ્યો, જગદીશભાઈ બહુ ચિંતા કરે છે.’

‘તમે કંઈક પૈસાની વાત કરતા હતા ?’

‘ હા, એ તો લોહીની બોટલ લેવા માટે જોઈશે ને ! પણ એ તો હું કંઈક વ્યવસ્થા કરી લઈશ’

મોટાભાઈ ચિંતાના પ્રવાહમાં તણાઈ ગયા. ભાણીયાને કંઈ થશે તો બહેનને શો જવાબ આપશું ? હજી તો જુવાન છોકરો છે ? બહેનનો એકનો એક દિકરો છે ? અને …. મનમાં લાગણીસભર વિચારોનો વંટોળ ઉઠ્યો. તરત યુવાનને પૂછ્યું.

‘કેટલા પૈસાની જરુર પડશે ?’

‘અરે ! એ તો હું વ્યવસ્થા કરી લઈશ.’

‘ના, ના, આ અમારું જ કામ છે ને ! તમે તો આટલી તકલીફ લો છો, બીજાને ક્યાં તકલીફ આપશો ! બોલો કેટલા જોઈશે ?’ મોટાભાઈએ પાકીટ કાઢ્યું, ‘ બોલો ‘

‘અરે બે-ત્રણ હજારનો જ સવાલ છે. એ તો થઈ જશે.’ …… યુવાને મોટાભાઈનો વિશ્વાસ સંપુર્ણપણે જીતી લીધો.

મોટાભાઈએ પાકીટ ખોલયું, ૨૫૦૦ જેવા દેખાણા. એમાંથી ૫૦૦-૫૦૦ની નોટો ગણી, યુવાનના હાથમાં પકડાવી,

‘લો ! આ બે હજાર રાખોને, બીજા પછી !’

યુવાને હા-ના હા-ના કરતાં કરતાં પૈસા લીધા, ત્યાં જ બસ આવી.

‘લ્યો ! બસ આવી ગઈ, તમે બેસી જાઓ, જગદીશભાઈ તમને લેવા આવવાના જ છે.’

મોટાભાઈએ સીટ પર જગ્યા લીધી. હજુ તો ચિંતાના વમળમાં તંદ્રામાં જ હતા. ત્યાં તો યુવાન પાછો આવ્યો.

‘વડીલ ! તમે ઉતાવળમાં, ભૂલ ભૂલમાં ૧૬૦૦ જ આપ્યા’ તેના હાથમાં ૫૦૦ની ત્રણ નોટ અને એક સો ની નોટ હતી.

મોટાભાઈનું મગજ ગાંધીનગરમાં જ હતું, શું થયું, શું થાય છે, કંઈ ભાન હતું નહીં. ફરી પાકીટ કાઢી છેલ્લી પાંચસોની નોટ યુવાનને પકડાવી. યુવાને સો ની નોટ પરત કરી, પાંચસોની નોટ લઈ લીધી.

‘જગદીશભાઈને કહેજો, ચિંતા ન કરે, હું હમણા જ પહોંચું છું.’

અને યુવાન બસમાંથી ઉતરી ગયો.

મોટાભાઈ તો ગાંધીનગર પહોંચ્યા, બસસ્ટેન્ડે ઉતરી ચારે તરફ નજર કરી, કોઈ દેખાયું નહીં. મનમાં ચિંતાના વમળ વધારે ઘેરા થયા…. ‘શું થયું હશે ? ભાણીયાને કંઈ વધારે થઈ ગયું હશે ?…..  કઈ હોસ્પીટલમાં હશે ….. ક્યાં જાઊં …..’ પ્રશ્નોનો અંત આવતો નથી…. ‘ચાલ ઘેર જાઊં, કોક તો હશે ને ?’

પગ ચાલે છે કે રસ્તો ચાલે છે એનું કંઈ ભાન નથી. અજ્ઞાતપણે મનમાં કોરાયેલા નકશા પ્રમાણે ઘર તરફ ચાલવા માંડ્યા. ઘર આવ્યું, બેલ મારી, મેં દરવાજો ખોલ્યો. મોટાભાઈનો ચહેરો એકદમ સ્તબ્ધ થયેલો દેખાય. મને લાગ્યું કે મુસાફરીનો થાક હશે.

‘આવો ! આવો ! ચાલો ચા પીવા જ બેઠા છીએ, રસોડામાં જ ચાલો’ મેં તેમની બેગ લીધી અને રસોડા તરફ ચાલવા માંડ્યું. મોટાભાઈ પાછળ પછળ દોરવાયા. રસોડામાં મારી પત્ની અને ભાણીયો ઉભા થઈને પગે લાગ્યા. મોટાભાઈ તો હજુ અસમંજસમાં જ હતા. પણ બધાને હેમખેમ જોઈ જાત સંભાળી લીધી.

‘હુ જરા ફ્રેશ થઈ જાઉં, પછી ચા પીએ.’

ફ્રેશ થઈ, ચા પીતાં પીતાં ઉપરની કહાણી સંભળાવી, રુ. ૨૪૦૦ નો અફ્સોસ તો થયો પણ બધા હેમખેમ છે એને ઇશ્વરની કૃપા માની, મનને પણ મનાવી લીધું. ભટકેલા યુવાનની હાલચાલ, બોલવાની સ્ટાઈલ, આત્મવિશ્વાસ, અભિનયક્ષમતાના વખાણ અમે આજે પણ કરીએ છીએ. મને પણ લખતાં લખતાં ‘બન્ટી ઔર બબલી’ (ફીલ્મ) પણ યાદ આવી ગયા.

મેં તમને પહેંલા પણ ચેતવેલા છે અને લખ્યું જ છે કે ‘લાગણી – એક અવરોધ’ છે. આજે પણ ફરી કહું છું –

“લાગણીના પ્રવાહમાં ‘તણાતા’ નહી, પણ ‘તરતાં’ શીખો”

ન જ માનવું હોય તો તમારી મરજી !

જો હવે આવતીકાલે ‘ભટકી ગ્યો’ માં આવી કોઈ અપેક્ષા રાખતા નહી ! મને મારી વાત જ કહેવા દેજો ! નહીંતર હું ટાઈટલ જ બદલી નાખું ‘હું ભટકી ગયો તો’

બસ !

2 comments on “ભટકી ગ્યો તો !

  1. I conclude only ………..
    Be MISER
    &
    Be HAPPY

    Like

  2. […] અગાઊ લખેલી એક પોસ્ટ ‘ભટકી ગ્યો તો’ ને જો એક કેઈસ સ્ટડી તરીકે જોઈએ તો […]

    Like

આપનું અમુલ્ય મંતવ્ય આપશો ?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s